من همیشه به تصمیم اول احترام میگذارم.تصمیم اولی که به ذهنت میزند،با همه ی جان گرفته میشود.تصمیم دوم،با عقل. و تصمیم سوم با ترس...از تصمیم اول که رد شدی،باقی  مزه ای ندارد...من به این وعظ مثل کلام خود خدا اعتقاد دارم.فقط به یک چیز در عالم موعظه ت میکنم،تصمیم اول را که گرفتی،باید بلند شوی و بروی زیر یک خم ش را بگیری...تنها یا با دیگران توفیر نمیکند.باید بلند شوی و فن بزنی...بی چون و چرا...بعد از فن زدن،مینشینی و به ش فکر میکنی و دور و برش را صاف میکنی...

قیدار/رضا امیرخانی