ب)وقتی یکی عزیز و جونتون نیست هی راه و بی راه صداش نکنید:عزیزم.تو را بخدا بذار من ی سر قربونت برم!...بعد وقتی یکی از راه برسه که واقعن اون ی نفر عزیزش باشه،هرچی صداش میکنه عزیزم،فکر میکنه اینم ازون عزیزم گفتنای از سر عادته!

ج)این منصور ضابطیان.نه دماغ قلمی قشنگی دارد،نه کله ی پر مویی،نه قیافه ی جذابی...اما انگشتانش.به انگشتانش،به دستانش نگاه کنید.من دیوانه ی دست ها و انگشتانش هستم...

د)و خوشا بحال کسانیکه مثل من موسیقی شان را وسط کار نصفه،نیمه رها نکردند و حالا بلدند در مواقع دل تنگی شان یک صفحه نت را از حفظ بزنند...