تمامی هایی ک اتمام ندارند

و تمام پست هایی که ثبت موقت شده اند در وبلاگم

و تمام حرف هایی که چال شده اند در دلم

و تمام نخ های پاره شده

و تمام استکان های نسکافه ی شسته نشده

و تمام اشک های ریخته نشده

و تمام انگشت های دراز شده ی اتهام

و تمام سکوت های خفه شده

و تمام خط های قرمز کشیده شده ب دور خود

و تمام اعتمادهای شکسته شده

و تمام اعتمادهای شکسته شده

و شکسته شده

و شکسته شده

شکسته شده

شکسته

+نقطه نگذاشتم.تمامی های اتمام نشده که نقطه نمیخواهد.وقتی همینطور ادامه دار باشد نمیتوان راهشان را بست



از لیوان ها

به لیوان شکسته فکر می کنی

از آدمها

به کسی که از دست داده ای

به کسی که به دست نیاورده ای

همیشه چیزی که نیست، بهتر است.

علیرضا روشن



برچسب‌ها: لرزش دستم تمام چای را در نعلبکی ریخت
+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و هشتم مهر ۱۳۹۲ساعت 10:22  توسط   |