"پاسخ مشخصه ی نوزادان به مایع شیرین نوعی ابراز آسودگی شبیه خنده ای ملایم است که گاه با ملچ و ملوچ همراه است.او در مواجه با محلول ترش لب هایش را جمع میکند و بینی اش را چروک می اندازد.کودک در پاسخ به محلول تلخ دهانش را باز میکند،طوریکه گوشه ی لب هایش رو به پایین میرود و زبانش را در می آورد."

حالا شما منو تصور کنید موقع خوندن بعد از هر جمله از شدت ضعف آب دهنمو قورت میدادم و جیغ میزدم:قربوووووونت برم...بعد به مامانم حق میدم با چشمایی که چسبیده به کف زمین بیاد همینطور منو نگاه کنه!!!