تمام فیلم را بخواهم در یک جمله خلاصه کنم،میگویم:"زنان علیه زنان"...وقتی خیانتی رخ میدهد،ممکن است مردی،قدم اول را برای این عمل بردارد اما ،زن ها هستند که باعث امتداد این رابطه میشوند.زن ها هستند که باعث کشدار شدن ماجرا میشوند.زن ها هستند که تصمیم میگیرند رابطه تا کجا باشد.که سر و کله ی یک بچه پیدا شود یا نه.زن هایی که با وجود دانستن تاهل ِ مرد،بازهم تصمیم میگیرند به هم جنس شان خیانت کنند....مردها تصمیم گیرنده ی اولیه هستند اما زن ها پیش برنده این تصمیمات ند...و این وسط باز زن ها هستند که قربانی میشوند.اما این بار زن های بی گناهی که میمانند بین دوراهی ببخشیدن یا ترک کردن...فیلم حول و محور خیانت میچرخد.چیزی که این روزها در سینمای ایران زیاد به چشم می اید.مردی با زنی روی هم میریزند و در پایان ماجرا گندش در می آید...اما چیزی که در این فیلم برتری داشت این بود که در سکانس پایانی میبینیم : زنی که قربانی ِ خیانت همسرش شده،با خیال راحت چای میخورد.این یعنی که از بین دو راهیِ جدایی و بخشش بیرون آمده و بخشش را انتخاب کرده...بنظر فیلم میخواهد بخشش را یاد دهد.بخشش برای حرمت ِ زندگی و زندگی کردن...همانطور که در بخشی از فیلم پدر به دخترش میگوید:زمانی بخشش فایده داره که میتونستی انتقام بگیری اما گذشت کردی...

پ.ن:نمره ی من به این فیلم: پونزده